Op Juridische Zaken maar niets aan de hand want ze heeft een vog

Zo hoor je een tijdje weinig van IS en zo schieten ze in Brussel Zweden overhoop en blijken ze te werken als juridisch medewerkster van Vluchtelingenwerk Nederland. Een in 2019 veroordeeld jihadbruidje uit Ede werkte tot voor kort als vrijwilligster op de afdeling Juridische Zaken van de asielclub toen bleek dat ze 30 maanden (waarvan 10 voorwaardelijk, achtergrond hier, uitspraak daar) had gezeten wegens lidmaatschap van IS. Volgens Vluchtelingenwerk kon Senabel Al N. (staat voor Al Naemi) een geldige verklaring omtrent het gedrag (vog) overleggen. De vrouw zegt tegen de NOS dat Reclassering haar waarschuwde dat dat lastig zou kunnen worden. "Ze zeiden: 'Kijk maar of je een vog kunt fiksen. Ze zeiden niet dat ik niet bij Vluchtelingenwerk mocht werken." Dat lukte en toen had ze **toegang tot persoonsdossiers en andere gegevens van vluchtelingen wat natuurlijk hartstikke handig is als je 1. wilt ronselen voor je terreurvereniging en 2. oude rekeningen wilt vereffenen met bijvoorbeeld Yezidi's. Dat vindt Wahhab Hassoo van de stichting NL helpt Yezidi's (en tevens ook kandidaat #40 van NSC)  terecht zorgwekkend, zijn organisatie verbreekt alle banden met Vluchtelingenwerk én hij wil opheldering van minister van Justitie en Veiligheid Dilan Yesilgöz (VVD) over die vog: "We hebben te maken met iemand die onderdeel is geweest van een genocidale organisatie, iemand die zich aansloot bij een terreurgroep die alles waar wij als mensen voor staan, wilde vernietigen. Dit is de reden waarom ik een terrorist van deze aard geen tweede kans zomaar kan geven." Nu ja, het jihadvrouwtje kan natuurlijk altijd nog aan de slag bij de VVD.
UPDATE: Vanmiddag in het Vragenuur: lijsttrekker NSC vs. lijsttrekker VVD

Wij salueren in dit geval de man, niet de rang

Wahhab Hassoo (27):  𝗛𝗲𝘁 𝗼𝗻𝗺𝗼𝗴𝗲𝗹𝗶𝗷𝗸𝗲 𝗺𝗼𝗴𝗲𝗹𝗶𝗷𝗸 𝗺𝗮𝗸𝗲𝗻; 𝗱𝗲 𝗲𝗲𝗿𝘀𝘁𝗲 𝗶𝗻 𝗱𝗲 𝗳𝗮𝗺𝗶𝗹𝗶𝗲 𝗺𝗲𝘁 𝘁𝘄𝗲𝗲 𝗪𝗢 𝗱𝗶𝗽𝗹𝗼𝗺𝗮'𝘀. 𝗗𝗮𝗻𝗸𝗷𝗲𝘄𝗲𝗹 𝗳𝗮𝗺𝗶𝗹𝗶𝗲, 𝗗𝗮𝗻𝗸𝗷𝗲𝘄𝗲𝗹 𝗡𝗲𝗱𝗲𝗿𝗹𝗮𝗻𝗱 👨‍🎓🎓🇳🇱

"Ik ben een van de Yezidis die door genocides en vervolgingen op 17-jarige leeftijd voor de oorlog naar Nederland is gevlucht. Als een nieuwkomer in een vreemd land is op zichzelf al een ontzettend grote uitdaging. In mijn thuisland, Irak, zat ik in het laatste jaar van mijn middelbare school, hierna zou ik heel misschien een kans hebben gemaakt om aan een WO studie te beginnen. Ik zeg "heel misschien" omdat wij Yezidis door vervolgingen en genocides nergens veilig zijn en het vaak voor hen, na middelbare school, ophoudt. #Yazidigenocide *door Islamitische Staat is enkel een voorbeeld. *

Mijn vader heeft in dienst gezeten als tolk bij het Amerikaanse leger, maar werd in de steek gelaten na de terugtrekking uit Irak in 2009-2010. Mijn vader is daarna direct gevlucht naar Europa waarbij wij moesten onderduiken. Ik heb twee jaar ondergedoken gezeten. Nadat mijn vader Nederland had bereikt en een verblijfsvergunning heeft verkregen, mochten wij via de gezinsherenigingsprocedure naar Nederland. Ook in Nederland heb ik een jaar totaal geïsoleerd in een AZC moeten verblijven, zonder enig vorm van onderwijs of educatie. Wij kregen na een jaar een huis en ik mocht eindelijk weer naar school. Ik was inmiddels 18 jaar en hoopte mijn droom voort te zetten. Na een cursus Nederlands van ongeveer 9 maanden aan de ISK/MBO 1 heb ik mijn Nederlands van niveau 0 naar B2 gewerkt."

De rest van dit rammend inspirerende verhaal over doorzetten in tijden van grote tragiek is te lezen via X de tweet na de breek. Mocht het je raken om zelf iets meer te betekenen, lees hier over zijn volk of steun daar zijn stichting NL Helpt Yezidis. Rest van het verhaal, hieronder: